जेव्हा पद्मा जागी झाली, तेव्हा तिला सुरुवातीला काहीच कळले नाही. तिच्या डोक्यावरचे ते ओळखीचे छत, ती भिंत, ती खोली. बाथरूममधून कोणीतरी गाणं गुणगुणत होतं. एक खूप ओळखीची धून, अबिनचं सगळ्यात आवडतं गाणं. अबिन?! असं आहे का! म्हणजे कालचा दिवस खरंच फक्त एक स्वप्न होता?
बाथरूमचा दरवाजा उघडला. पांढऱ्या टाईल्समध्ये गुंडाळलेले रोंटीचे धिप्पाड, अर्धवट ओले शरीर बाहेर आले. पद्माने उसासा टाकला, या मुलाने केवळ अबिनचे कपडेच नव्हे, तर त्याच्या लहानसहान सवयीसुद्धा आत्मसात केल्या होत्या.
रोंटी पद्माकडे पाहून हसला. त्याच्या नजरेने पद्मा आश्चर्याने स्वतःकडे पाहू लागली; ती पूर्णपणे नग्न होती! काल रात्री ती अशीच झोपून गेली होती. तिने पटकन अंगावर पांघरूण ओढून घेतले आणि स्वतःला लपवून घेतले.
रोंटी हसली, तिचं ते ओळखीचं स्मित. आपले चमकणारे दात दाखवत तो पद्माच्या दिशेने चालत गेला आणि तिच्या हनुवटीवर हात ठेवला. “ही लाज किती गोड आहे. रात्री जे काही घडलं त्यानंतर…” रोंटीने पांघरूण बाजूला सारले. पद्मा तिथेच बसून होती, आपल्या दुधाळ योनीला हाताने झाकत.
दुसरं काहीही न बोलता, रोंटी कपाटाकडे गेला. त्याने फरशी काढली आणि तो नग्न झाला. त्याचं वागणं अगदी सामान्य होतं, जसं तो त्याच्या बायकोसमोर स्वतःच्या खोलीत वागतो. त्याने एक पँटी काढली. पद्माच्या डोळ्याच्या कोपऱ्यातून तिने पाहिलं की आत अबिनचे आणखी कपडे नव्हते. रोंटीचे कपडे काढून जागा अडवली होती. तिचे स्वतःचे जुने कपडेसुद्धा तिथे नव्हते. एक अनोळखी कपाट, जे सर्व नवीन कपड्यांनी भरलेलं होतं.
“उठ,” रोंटी गंभीर आवाजात म्हणाली. पद्मा त्या स्वराचा अवमान करण्याचे धाडस करू शकली नाही. ती रोंटीसमोर उठून उभी राहिली. तिने नजर खाली ठेवली असली तरी, रोंटीची नजर आपल्याला गिळंकृत करत आहे हे तिला जाणवत होते. ती सज्ज उभी राहिली.
पण नाही. एक मॅक्सी त्याच्या दिशेने उडत आली. “हे घे.”
पद्माला वाटले की नवीन सॅटिन मॅक्सी खूपच घट्ट होईल. ती सायाला शोधायला गेली.
शर्ट नाही, ब्लाउज नाही, ब्रा नाही, पॅन्टी नाही. फक्त तेवढंच.
तुमचा काय म्हणण्याचा अर्थ आहे?
म्हणजे, हे खूप सोपं आहे. फक्त ते घाला, खाली काहीही घालू नका.
तरीही, पद्मा संकोच करत असल्याचे पाहून रोंटी पुढे आला, “काय अडचण आहे? मी घालतो.”
पद्माने शांतपणे आपला मॅक्सी ड्रेस काढला. रोंटीने तिचा हात धरून तिला आरशासमोर ओढले, “बघ तू किती सुंदर दिसत आहेस!”
मरून रंगाची लो-कट मॅक्सी पद्माच्या स्तनांना खूपच छान शोभून दिसत होती. तिचे ते दोन मोठे स्तन नेहमीपेक्षा खूपच उंच होते, तो संपूर्ण ड्रेस थोडा पारदर्शक होता, आणि खालच्या बाजूला पाहिल्यास तिचे उघडे पाय दिसत होते. जर नंतर कोणासमोर असे घडले, तर कोणीही तिची योनी सहज पाहू शकत होते. पद्मा केविलवाण्या नजरेने म्हणाली, “रोंटी, कृपया मला खाली काहीतरी वाचू दे-“
तिच्या गालावर एक जोरदार थप्पड बसली, “नवरदेवाला त्याच्या नावाने हाक मारायला तुला लाज वाटत नाही का? आमच्या घरात तसं चालत नाही. मी तुला सांगते.”
पद्मा डोळ्यात अश्रू घेऊन आपले गाल पुसत होती, तेव्हाच दुसरी थप्पड बसली. ती पडणारच होती, पण रोंटीने तिला सावरले. त्याने तिच्या कमरेला मिठी मारली आणि तिच्या कानात कुजबुजला, “मी तुला ‘तू’ म्हणतो, तू मला हवं ते म्हण, पण ‘तू’ किंवा ‘तू’ शिवाय मला हाक मारणार नाहीस.”
तो पद्माला सोडून म्हणाला, “पुन्हा प्रयत्न कर. जर तू बरोबर बोलली नाहीस, तर मी तुला दिवसभर लंगोट करायला लावीन.”
अश्रूंनी गदगदलेल्या आवाजात पद्मा म्हणाली, “अरे, पुढच्या वेळी मला काहीतरी द्या… कृपया मला काहीतरी द्या…”
“ठीक आहे.” रोंटी हसला, “सध्यासाठी माफ कर. पण ही ब्रा नसेल. ही घे.” त्याने तिच्या हातात लाल रंगाची एक पँटी दिली आणि पद्माने अनिच्छेने ती घातली. रोंटीने तिचा हात मागे खेचला.
तुमचं नुकतंच लग्न झालं असेल, तर शेंदूर कुठे आहे?
पद्माची छाती धडधडली, तिची नजर आपोआप तिच्या हातांकडे गेली. काल सकाळी तिच्या हातातही बांगड्या आणि शंख होते. मग… त्यांनी ते काढून टाकले असावेत. तिने ड्रेसिंग टेबलकडे पाहिले. जास्तीचे शंख तिथे रिकामेच पडले होते.
“हे घे,” रोंटीने कपाटात चाचपडत सोन्याचा मुलामा दिलेले शंख बाहेर काढले, “माझ्या बायकोसाठी माझी पहिली भेट.” त्याने ते ड्रेसिंग टेबलसमोर ठेवले आणि स्वतःच्या हातावरही घातले. “आणि हे घे शेंदूर-“
पद्माला धक्का बसला होता, पण तिला पळून जायला कुठेच जागा नव्हती. काल सकाळी मंदिरात शेंदूर लावताना ती बेशुद्ध झाली होती, पण आता…
रोंटीने पद्माच्या मानेवर हात ठेवला आणि तिच्या कपाळाला सुंदरपणे रंग लावला. लग्नाच्या दिवशीचा अबिनचा चेहरा पद्माच्या डोळ्यासमोर तरळला. तिच्या डोळ्यात पाणी तरारले.
रोंटीने शांतपणे काळजीपूर्वक तिचे डोळे पुसले. पद्मा आता काय विचार करत असेल याचा तो अंदाज लावू शकत होता. रोंटी तिच्या मूक असहायतेचा आनंद घेत होता. आता तो गंभीर आवाजात म्हणाला, “बायको!”
पद्मा आश्चर्यचकित दिसली. रोंटी स्वतःशीच हसली. त्या मुलीला त्या कॉलची सहज सवय होत होती.
रोंटी उभा राहिला आणि त्याने आपले पैसे बाहेर काढले. “ये, नाश्ता कर.”
पद्माला धक्का बसला आणि ती घाणेरड्या चेहऱ्याने आपले कपडे उचलायला गेली.
“अरे, नाही. इकडे ये.”
आतापर्यंत पद्माच्या लक्षात आलं होतं की रोंटीला मुखमैथुन हवं होतं. “नाही- कृपया-“
का नाही? इकडे ये-
नाही! चाल! त्या घाणेरड्या गोष्टीमुळे उलटी होते – चाल!
रोंटी मोठ्याने हसला, “ज्या गोष्टीसाठी तू या जगात आली आहेस, तुझ्या योनी आणि गुदद्वाराशी खेळायला, ते घाणेरडं आहे का? ते नखं खाली टाक, मी तुला इथे यायला सांगतोय.” तो पद्माला पकडायला गेला. पद्मा भीतीने मागे सरकली, “नाही! तुम्ही मेलात तरी नाही! कृपया-“
थास!
पद्माच्या गालावर आणखी एक थप्पड बसली.
“तू पुन्हा नियम मोडत आहेस.” रोंटीने पद्माची हनुवटी पकडली, “मी तुझ्याशी लग्न केलंय, तू माझी आहेस. तुझ्याकडे पैसे काढायला तीन छिद्रं आहेत, मला हव्या त्या छिद्रात मी पैसे ओतून देईन. इथे असा एकही शब्द नाही जो मला बोलायचा नाही.”
पद्मा गप्प राहिलेली पाहून रोंटी पुन्हा म्हणाली, “बघ, मॅगी, तुझ्याकडे दोन पर्याय आहेत. एकतर तू पैसे तोंडात घे, नाहीतर आजपासून तीन दिवस तुला माझ्या शरीराशिवाय दुसरं काहीही खायला मिळणार नाही, निवड कर.”
बिचारी पद्मा काहीच करू शकत नव्हती, ती खाली वाकली आणि थरथरत्या हातांनी रोंटीचा खजिना पकडला. “मला एक जरी दात लागला, तर विचार कर काय होईल, बाळा,” रोंटी थंडपणे म्हणाली.
पद्मा तिची जीभ अनाडीपणे फिरवू लागली, पण तिच्या जैविक गरजांनी तिला लवकरच तिच्या तोंडाभोवती सुख कसे द्यायचे हे शिकवले. सुखाचा एक क्षण घेत, रोंटीने पद्माच्या डोक्यावरून हात फिरवायला सुरुवात केली. वीर्य तिच्या घशात शिरताच पद्मा धापा टाकत होती. रोंटीने आपल्या प्रिय स्त्रीच्या तोंडाच्या उष्णतेत पटकन वीर्यस्खलन केले, त्याने पद्माला स्थिर धरले आणि आपले सर्व वीर्य तिच्या तोंडात ओतले. तो वीर्य बाहेर काढणार इतक्यात, त्याने पद्माचे नाक दाबले आणि म्हणाला, “हे गिळ, सुंदर स्त्री. तू जे काही ओकशील, ते मी तुझ्या मुलाला खायला देईन.”
पद्मा जेवतानाच ते गिळत होती. तिला गरगरत होते, पण त्या वासातील लैंगिक आकर्षण ती नाकारू शकली नाही.
“छान. आता तुझ्या नवऱ्याचे आभार मान.” रोंटीने आपले पाय वर उचलले.
पद्मा तंद्रीत त्याच्या पायांचे चुंबन घेतले.